کاربرد و عوارض قرص آریپیپرازول

آریپیپرازول برای درمان برخی اختلالات روانی وخلقی (مانند اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی، سندرم تورت و تحریک پذیری مرتبط با اختلال اوتیسم) استفاده می شود. همچنین ممکن است در ترکیب با سایر داروها برای درمان افسردگی استفاده شود.

آریپیپرازول به دسته ای از داروها تعلق دارد که به عنوان آنتی سایکوتیک های آتیپیک شناخته می شوند. این دارو با کمک به بازگرداندن تعادل برخی مواد طبیعی در مغز عمل می کند. آریپیپرازول می تواند توهمات را کاهش داده و تمرکز شما را بهبود بخشد. آریپیپرازول به شما کمک می کند که واضح تر و مثبت تر در مورد خود فکر کنید، کمتر عصبی شوید و در زندگی روزمره مشارکت فعال تری داشته باشید.

آریپیپرازول می تواند نوسانات خلقی شدید را درمان کند و تعداد دفعات وقوع نوسانات خلقی را کاهش دهد.

نحوه استفاده از آریپیپرازول

قبل از شروع مصرف آریپیپرازول ، راهنمای دارو را بخوانید. اگر سوالی دارید، از پزشک یا داروساز خود بپرسید. این دارو را به صورت خوراکی با یا بدون غذا طبق دستور پزشک، معمولاً یک بار در روز مصرف کنید. دوز بر اساس وضعیت پزشکی، پاسخ به درمان، سن و سایر داروهایی که ممکن است مصرف کنید، توسط پزشک تعیین می شود. حتماً به پزشک و داروساز خود در مورد تمام محصولاتی که استفاده می کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) اطلاع دهید. برای کاهش خطر عوارض جانبی، پزشک ممکن است به شما دستور دهد که این دارو را با دوز کم شروع کنید و به تدریج دوز خود را افزایش دهید. دستورالعمل های پزشک خود را به دقت دنبال کنید.

سازنده دستور می دهد که این دارو را به طور کامل ببلعید. با این حال، بسیاری از داروهای مشابه (قرص‌های آزادسازی فوری) را می‌توان خرد کرد. دستورات پزشک خود را در مورد نحوه مصرف این دارو دنبال کنید.

اگر از فرم مایع این دارو استفاده می کنید، دوز را با استفاده از دستگاه اندازه گیری یا فنجان مخصوص اندازه گیری کنید. از قاشق خانگی استفاده نکنید زیرا ممکن است دوز مناسب را دریافت نکنید.

دوز خود را افزایش ندهید یا از این دارو بیشتر از زمان تجویز شده استفاده نکنید. وضعیت شما سریعتر بهبود نمی یابد و خطر عوارض جانبی شما افزایش می یابد.

ممکن است چندین هفته طول بکشد تا از مزایای کامل این دارو بهره مند شوید. از این دارو به طور منظم استفاده کنید تا بیشترین سود را از آن ببرید. برای کمک به یادآوری، آن را هر روز در ساعت معینی مصرف کنید.

اگر احساس کردید که دیگر خوب شده اید همچنان به مصرف آریپیپرازول ادامه دهید. بدون مشورت با پزشک مصرف این دارو را قطع نکنید. برخی از شرایط ممکن است با قطع ناگهانی این دارو بدتر شوند. ممکن است لازم باشد دوز شما به تدریج کاهش یابد.

اگر وضعیت شما بهبود نیافت یا بدتر شد به پزشک خود اطلاع دهید.

آریپیپرازول به اشکال قرص آریپیپرازول 5 میلیگرم، 10 میلیگرم و 15 میلیگرم در داروخانه ها موجود است
آریپیپرازول به اشکال قرص آریپیپرازول ۵ میلیگرم، ۱۰ میلیگرم و ۱۵ میلیگرم در داروخانه ها موجود است

عوارض جانبی  آریپیپرازول

عوارض شایع آریپیپرازول عبارتند از:

  1. سرگیجه
  2. سبکی سر
  3. خواب آلودگی
  4. حالت تهوع
  5. استفراغ
  6. خستگی
  7. بزاق بیش از حد
  8. تاری دید
  9. افزایش وزن
  10. یبوست
  11. سردرد
  12. مشکل خواب

اگر هر یک از این اثرات ماندگار شد یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

سرگیجه و سبکی سر می تواند خطر افتادن را افزایش دهد. هنگام بلند شدن از حالت نشسته یا خوابیده به آرامی بلند شوید.

به یاد داشته باشید که این دارو به دلیل مشکل فعلی شما و به تشخیص پزشک تجویز شده است که مزایای آن برای شما بیشتر از خطر عوارض جانبی است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

در صورت داشتن هر گونه عارضه جانبی جدی، از جمله: غش، تغییرات روانی/خلقی (مانند افزایش اضطراب، افسردگی، افکار خودکشی)، مشکل در بلع، بی قراری (به ویژه در پاها)، لرزش (لرزش)، عضله، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید. اسپاسم، حالت ماسک مانند صورت، تشنج، مشکل در کنترل برخی از میل‌ها (مانند قمار، رابطه جنسی، خوردن یا خرید)، قطع تنفس در طول خواب.

این دارو به ندرت ممکن است باعث افزایش قند خون شود که می تواند باعث دیابت شود یا بدتر شود. در صورت داشتن علائم قند خون بالا مانند افزایش تشنگی/ادرار، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید. اگر دیابت دارید، قند خون خود را به طور مرتب طبق دستور بررسی کنید و نتایج را با پزشک خود در میان بگذارید. پزشک ممکن است نیاز به تنظیم داروهای دیابت، برنامه ورزشی یا رژیم غذایی شما داشته باشد.

این دارو به ندرت ممکن است باعث ایجاد وضعیتی به نام دیسکینزی دیررس شود. در برخی موارد، این وضعیت ممکن است دائمی باشد. در صورت بروز حرکات غیرمعمول کنترل نشده (به ویژه در صورت، دهان، زبان، بازوها یا پاها) فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.

این دارو به ندرت ممکن است باعث یک بیماری بسیار جدی به نام سندرم بدخیم نورولپتیک (NMS) شود. در صورت داشتن هر یک از علائم زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید: تب، سفتی عضلات/درد/حساسیت/ضعف، خستگی شدید، گیجی شدید، تعریق، ضربان قلب سریع/نامنظم، ادرار تیره، علائم مشکلات کلیوی (مانند تغییر در مقدار ادرار).

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. با این حال، در صورت مشاهده علائم یک واکنش آلرژیک جدی، از جمله: تب، تورم غدد لنفاوی، بثورات پوستی، خارش/تورم (مخصوصاً در صورت/زبان/گلو)، سرگیجه شدید، مشکل در تنفس، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

این لیست کاملی از عوارض جانبی احتمالی نیست. اگر متوجه اثرات دیگری شدید که در بالا ذکر نشده است، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *