بی اشتهایی عصبی

بهای سنگین اختلالات خوردن برای مفاصل؛ چرا زانو و مچ پا در بی اشتهایی و پرخوری عصبی ترمیم نمی شوند؟ وقتی درباره بی اشتهایی عصبی (Anorexia Nervosa) یا پرخوری عصبی (Bulimia Nervosa) صحبت می کنیم، نخستین تصاویری که در ذهن بیشتر افراد نقش می بندد، چالش های شدید روحی، کاهش وزن های خطرناک، اضطراب شدید

بی نظمی های قاعدگی در اختلالات خوردن نوجوانان؛ بررسی تفاوت های بالینی و مسیر بازگشت سلامت هورمونی دوران نوجوانی یکی از حساس ترین، سرنوشت سازترین و پویاترین دوره های رشد جسمانی و تکامل تعادل هورمونی در چرخه زندگی به شمار می رود. در دختران نوجوان، شروع نخستین تجربه قاعدگی و سپس منظم شدن چرخه های

پیوند پنهان اوتیسم و اختلالات خوردن؛ یافته های نوین علمی درباره چرایی دشواری درمان پرخوری و بی اشتهایی عصبی برای دهه های طولانی، اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی عصبی (آنورکسیا)، پرخوری عصبی (بولیمیا) و پرخوری افراطی (بینج ایتینگ) صرفا به عنوان مشکلاتی روان شناختی ناشی از فشارهای اجتماعی، وسواس لاغری، تبلیغات رسانه ای مد و

رفتارهای تکراری، وسواس یا آیین های روزمره؟ کالبدشکافی رفتارهای کلیشه ای در اختلالات خوردن آیا تا به حال دقت کرده اید که قبل از خوردن غذا، کشیدن یک لقمه یا رفتن به سمت یخچال چه الگوهای ثابتی را در رفتار خود یا اطرافیانتان تکرار می کنید؟ برای بسیاری از افراد، تقسیم کردن دقیق غذا در

اختلال بی اشتهایی عصبی چیست؟ اختلال بی اشتهایی عصبی یک اختلال روانی جدی است که با ترس شدید از افزایش وزن و تحریف در تصویر بدن مشخص می‌شود. این اختلال بیشتر در زنان جوان دیده می‌شود، اما می‌تواند در هر سنی و در هر جنسیتی رخ دهد. علائم اصلی اختلال بی اشتهایی عصبی عبارتند از:

سرشت‌های مختلف در بیماران مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی بی‌اشتهایی عصبی (Anorexia Nervosa) تنها به نخوردن غذا یا ترس از چاق شدن محدود نمی‌شود. این اختلال روانی پیچیده، حاصل تعامل عوامل زیستی، روانی، هیجانی و فرهنگی است. یکی از نکات بسیار مهم در درک این بیماری، توجه به سرشت‌های متفاوت بیماران است؛ زیرا همه افراد مبتلا،

چرا مبتلایان به بی‌اشتهایی عصبی برای غذا خوردن بهانه می‌آورند؟ نگاهی همدلانه از دید متخصص درمان اختلالات خوردن یکی از دشوارترین تجربه‌های خانواده‌های افراد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی، روبه‌رو شدن مداوم با بهانه‌هایی است که هنگام غذا خوردن مطرح می‌شود. دل‌درد، تهوع، خستگی، نداشتن آمادگی ذهنی یا به تعویق انداختن وعده‌ها، همگی رفتارهایی هستند که