قرص سیتالوپرام برای چی خوبه؟

سیتالوپرام برای درمان افسردگی استفاده می شود. سیتالوپرام متعلق به دسته ای از داروهای شناخته شده به عنوان مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) است. با کمک به بازگرداندن تعادل یک ماده طبیعی خاص (سروتونین) در مغز عمل می کند.

نحوه استفاده از سیتالوپرام

سیتالوپرام  را با یا بدون غذا طبق دستور پزشک مصرف کنید، دوز بر اساس وضعیت پزشکی شما، پاسخ به درمان، سن، آزمایشات آزمایشگاهی و سایر داروهایی که ممکن است مصرف کنید توسط پزشک تعیین می شود. حتماً به پزشک و داروساز خود در مورد تمام محصولاتی که استفاده می کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) اطلاع دهید.

اگر از شکل مایع این دارو استفاده می کنید، دوز را با استفاده از یک دستگاه اندازه گیری/قاشق مخصوص اندازه گیری کنید. از قاشق خانگی استفاده نکنید زیرا ممکن است دوز مناسب را دریافت نکنید.

برای کاهش خطر عوارض جانبی، پزشک ممکن است به شما دستور دهد که مصرف این دارو را با دوز پایین شروع کنید و به تدریج دوز خود را افزایش دهید. دستورالعمل های پزشک خود را به دقت دنبال کنید. دوز خود را افزایش ندهید یا از این دارو بیشتر یا بیشتر از زمان تجویز شده استفاده نکنید. وضعیت شما سریعتر بهبود نمی یابد و خطر عوارض جانبی شما افزایش می یابد. این دارو را به طور منظم مصرف کنید تا بیشترین سود را از آن ببرید. برای کمک به یادآوری، آن را هر روز در ساعت معینی مصرف کنید.

حتی اگر احساس کردید که دیگر خوب شده اید به مصرف این دارو ادامه دهید. بدون مشورت با پزشک مصرف این دارو را قطع نکنید. برخی از شرایط ممکن است با قطع ناگهانی این دارو بدتر شوند. همچنین ممکن است علائمی مانند نوسانات خلقی، سردرد، خستگی، تغییرات خواب و احساسات مختصر مشابه شوک الکتریکی را تجربه کنید. برای جلوگیری از این علائم پزشک ممکن است دوز شما را به تدریج کاهش دهد.

ممکن است ۱ تا ۴ هفته طول بکشد تا ستالوپرام  تاثیراتش را نشان دهد. اگر وضعیت شما بهبود نیافت یا بدتر شد به پزشک خود اطلاع دهید.

قرص سیتالوپرام برای چی خوبه؟

عوارض جانبی قرص سیتالوپرام

حالت تهوع، خشکی دهان، از دست دادن اشتها، خستگی، خواب آلودگی، تعریق، تاری دید و خمیازه ممکن است رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات ماندگار شد یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

به یاد داشته باشید که ستالوپرام به تشخیص پزشک برای شما تجویز شده است پس مزایای آن برای شما بیشتر از خطر عوارض جانبی آن است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

در صورت داشتن هر گونه عوارض جانبی جدی، از جمله: لرزش (لرزش)، کاهش علاقه به رابطه جنسی، تغییر در توانایی جنسی، خونریزی یا کبودی فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر عوارض جانبی بسیار جدی دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید، از جمله: غش، ضربان قلب سریع یا نامنظم، مدفوع سیاه، استفراغ شبیه تفاله قهوه، تشنج، درد، تورم، قرمزی چشم، گشاد شدن مردمک چشم، تغییرات بینایی (مانند دیدن رنگین کمان در اطراف چراغ ها در شب).

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. با این حال، در صورت مشاهده علائم  واکنش آلرژیک جدی، از جمله: بثورات پوستی، خارش، تورم (مخصوصاً در صورت/زبان/گلو)، سرگیجه شدید، مشکلات تنفسی، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

این لیست کاملی از عوارض جانبی احتمالی نیست. اگر متوجه اثرات دیگری شدید که در بالا ذکر نشده است با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *