قرص آسنترا ۵۰ برای چیست؟

آسنترا نام تجاری داروی سرترالین است. سرترالین با نامهای تجاری دیگر از جمله زلوفت( Zoloft) نیز در بازاردارویی دنیا عرضه می شود. سرترالین برای درمان افسردگی، حملات پانیک، اختلال وسواس فکری-اجباری، اختلال استرس پس از سانحه، اختلال اضطراب اجتماعی (فوبی اجتماعی) و یک نوع شدید سندرم پیش از قاعدگی (اختلال ملال پیش از قاعدگی) استفاده می شود.

این دارو ممکن است خلق و خو، خواب، اشتها و سطح انرژی و ممکن است به بازگرداندن علاقه شما به زندگی روزمره کمک کند. ممکن است ترس، اضطراب، افکار ناخواسته و تعداد حملات پانیک را کاهش دهد. همچنین ممکن است میل به انجام کارهای مکرر (اجبارهایی مانند شستن دست ها، شمارش و بررسی) که در زندگی روزمره اختلال ایجاد می کنند را کاهش دهد. آسنترا به عنوان یک مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) شناخته می شود. با کمک به بازگرداندن تعادل یک ماده طبیعی خاص (سروتونین) در مغز عمل می کند.

عوارض قرص آسنترا چیست؟

حالت تهوع، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان، از دست دادن اشتها، افزایش تعریق، اسهال، ناراحتی معده یا مشکل خواب ممکن است رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات ماندگار شد یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

به یاد داشته باشید که این دارو به این دلیل تجویز شده است که پزشک شما تشخیص داده است که مزایای آن برای شما بیشتر از خطر عوارض جانبی است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

اگر عوارض جانبی بسیار جدی دارید، فوراً به پزشک کمک کنید، از جمله: ضربان قلب سریع/نامنظم، غش، مدفوع سیاه، استفراغ شبیه تفاله قهوه، درد/تورم/قرمزی چشم، گشاد شدن مردمک ها، تغییرات بینایی (مانند دیدن رنگین کمان) اطراف چراغ ها در شب و تاری دید.

این دارو ممکن است سروتونین را افزایش دهد و به ندرت باعث ایجاد یک بیماری بسیار جدی به نام سندرم/سمیت سروتونین شود. اگر از داروهای دیگری نیز استفاده می کنید که سروتونین را افزایش می دهند، خطر افزایش می یابد، بنابراین تمام داروهایی را که مصرف می کنید به پزشک  خود اطلاع دهید .

علائم سندروم سروتونین بطور خلاصه موارد زیر است : ضربان قلب سریع، توهم، از دست دادن تعادل، سرگیجه شدید، حالت تهوع/استفراغ/اسهال شدید، انقباض عضلات، تب بی دلیل، تحریک پذیری/بی قراری غیرمعمول. این سندرم یک اورژانس پزشکی است و در صورت بروز آن سریعا باید به اورژانس مراجعه کرد.

سندرم سروتونین یک عارضه جدی و خطرناک بیش مصرف آسنترا ست.
سندرم سروتونین یک عارضه جدی و خطرناک بیش مصرف آسنترا ست.

در صورت بروز برخی از علائم زیر نیز فوراً به پزشک مراجعه کنید: خونریزی/کبود شدن بدن، کاهش علاقه به رابطه جنسی، تغییر در توانایی جنسی، گرفتگی/ضعف عضلانی، لرزش ، کاهش وزن غیرعادی.

به ندرت، مردان ممکن است نعوظ دردناک یا طولانی مدت ۴ ساعت یا بیشتر داشته باشند. اگر این اتفاق افتاد، مصرف این دارو را متوقف کنید و فوراً از پزشک کمک بگیرید، در غیر این صورت ممکن است مشکلات دائمی رخ دهد.

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. با این حال، در صورت مشاهده علائم یک واکنش آلرژیک جدی، از جمله: بثورات پوستی، خارش/تورم (مخصوصاً در صورت/زبان/گلو)، سرگیجه شدید، مشکلات تنفسی، فوراً به پزشک مراجعه کنید. این لیست کاملی از عوارض جانبی احتمالی نیست. اگر متوجه اثرات دیگری شدید که در بالا ذکر نشده است، با پزشک خود تماس بگیرید.

قبل از مصرف آسنترا به چه نکاتی باید توجه کرد؟

قبل از مصرف سرترالین، اگر به آن حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. یا اگر آلرژی دیگری دارید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیرفعال باشد  که می تواند باعث واکنش های آلرژیک یا سایر مشکلات شود.

قبل از استفاده از این دارو، سابقه پزشکی خود را به پزشک  خود بگویید، به ویژه در مورد: سابقه شخصی یا خانوادگی اختلال دوقطبی/مانیک-افسردگی، مشکلات خونریزی، بیماری کبد، اختلال تشنج، بیماری تیروئید، سابقه شخصی یا خانوادگی گلوکوم (زاویه- نوع بسته شدن).

سرترالین ممکن است شرایطی ایجاد کند که بر ریتم قلب تأثیر می گذارد (طولانی شدن QT). طولانی شدن QT به ندرت می تواند باعث ضربان قلب سریع/نامنظم جدی (به ندرت کشنده) و سایر علائم (مانند سرگیجه شدید، غش) شود که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند.

خطر طولانی شدن QT ممکن است در صورت داشتن شرایط خاص پزشکی یا مصرف داروهای دیگری که ممکن است باعث طولانی شدن QT شوند افزایش یابد.

قبل از استفاده از سرترالین، پزشک خود را از تمام داروهایی که مصرف می کنید و در صورت داشتن هر یک از شرایط زیر مطلع کنید: مشکلات قلبی خاص (نارسایی قلبی، ضربان قلب آهسته، طولانی شدن QT در EKG)، سابقه خانوادگی مشکلات قلبی خاص (QT). طولانی شدن EKG، مرگ ناگهانی قلبی).

سطوح پایین پتاسیم یا منیزیم در خون نیز ممکن است خطر طولانی شدن QT را افزایش دهد. این خطر ممکن است در صورت استفاده از داروهای خاص (مانند دیورتیک ها/”قرص های ادرار آور”) یا شرایطی مانند تعریق شدید، اسهال یا استفراغ افزایش یابد. با پزشک خود در مورد استفاده ایمن از سرترالین صحبت کنید.

این دارو ممکن است باعث سرگیجه یا خواب آلودگی شما شود. مصرف همزمان با الکل یا ماری جوانا (حشیش) می تواند باعث سرگیجه یا خواب آلودگی شما شود. در این صورت رانندگی نکنید، از ماشین آلات استفاده نکنید یا کاری را که نیاز به هوشیاری دارد انجام ندهید تا زمانی که بتوانید آن را با خیال راحت انجام دهید. در صورت مصرف آسنترا از مصرف نوشیدنی های الکلی خودداری کنید.

قبل از انجام جراحی، پزشک یا دندانپزشک خود را در مورد تمام محصولاتی که استفاده می کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) مطلع کنید.

افراد مسن ممکن است نسبت به عوارض جانبی این دارو، به ویژه خونریزی، از دست دادن هماهنگی، یا طولانی شدن QT حساس تر باشند (به بالا مراجعه کنید). از دست دادن تعادل می تواند خطر افتادن را افزایش دهد. افراد مسن نیز ممکن است بیشتر به نوعی عدم تعادل نمک (هیپوناترمی) مبتلا شوند، به خصوص اگر از “قرص های دیورتیک” (ادرار آور) استفاده می کنند.

کودکان ممکن است نسبت به عوارض جانبی دارو، به ویژه کاهش اشتها و کاهش وزن، حساسیت بیشتری داشته باشند. وزن و قد کودکانی که از این دارو استفاده می کنند را کنترل کنید.

در دوران بارداری، این دارو باید فقط در صورت نیاز مصرف شود. ممکن است به نوزاد متولد نشده آسیب برساند. همچنین، نوزادان متولد شده از مادرانی که در طول ۳ ماه آخر بارداری از این دارو استفاده کرده‌اند، به ندرت ممکن است علائم ترک مانند مشکلات تغذیه/تنفس، تشنج، سفتی عضلانی یا گریه مداوم را تجربه کنند. اگر هر یک از این علائم را در نوزاد خود مشاهده کردید، فوراً به پزشک اطلاع دهید.

از آنجایی که مشکلات روانی/خلقتی درمان نشده (مانند افسردگی، حملات پانیک، اختلال وسواس فکری اجباری، اختلال استرس پس از سانحه) می تواند یک وضعیت جدی باشد، مصرف این دارو را متوقف نکنید مگر اینکه با دستور پزشکتان تجویز شود. اگر قصد بارداری دارید، باردار می شوید یا فکر می کنید ممکن است باردار باشید، فوراً با پزشک خود در مورد فواید و خطرات استفاده از این دارو در دوران بارداری صحبت کنید. این دارو وارد شیر مادر می شود. قبل از شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

هشدار

داروهای ضد افسردگی برای درمان شرایط مختلف، از جمله افسردگی و سایر اختلالات روانی / خلقی استفاده می شوند. این داروها می توانند به جلوگیری از افکار/تلاش های خودکشی کمک کنند و مزایای مهم دیگری را ارائه دهند. با این حال، تعداد کمی از افراد (به ویژه افراد کمتر از ۲۵ سال) که  از داروهای ضد افسردگی استفاده می‌کنند، ممکن است افسردگی، سایر علائم روانی/خلقی، یا افکار/تلاش‌های خودکشی را تجربه کنند. بسیار مهم است که با پزشک در مورد خطرات و فواید داروهای ضد افسردگی صحبت کنید (به ویژه برای افراد کمتر از ۲۵ سال)، حتی اگر درمان برای یک بیماری روانی/خلقی نباشد.

اگر متوجه بدتر شدن افسردگی/ سایر شرایط روانپزشکی، تغییرات رفتاری غیرعادی (از جمله افکار/اقدامات احتمالی خودکشی)، احساسات خشم، اقدامات تکانشی، بی قراری شدید، گفتار بسیار سریع)یا سایر تغییرات روانی/خلقی (از جمله اضطراب جدید/بدتر شدن، حملات پانیک، مشکلات خواب، تحریک پذیری، خصومت) شدید به پزشک اطلاع دهید.. هنگامی که یک داروی ضد افسردگی جدید شروع می شود یا زمانی که دوز آن تغییر می کند، به ویژه مراقب این علائم باشید.

تداخلات آسنترا با دارو و غذا

تداخلات دارویی ممکن است نحوه عملکرد داروهای شما را تغییر دهد یا خطر عوارض جانبی جدی را افزایش دهد.  فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می کنید (از جمله داروهای نسخه ای/غیر نسخه ای و محصولات گیاهی) را نگه دارید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید. هیچ دارویی را بدون تأیید پزشک شروع نکنید، متوقف نکنید یا دوز آن را تغییر ندهید.

برخی از محصولاتی که ممکن است با این دارو تداخل داشته باشند عبارتند از: پیموزاید، سایر داروهایی که می توانند باعث خونریزی/کبودی شوند (از جمله داروهای ضد پلاکت مانند کلوپیدوگرل، NSAID ها مانند ایبوپروفن/ناپروکسن، “رقیق کننده های خون” مانند دابیگاتران/وارفارین).

مصرف مهارکننده های MAO با این دارو ممکن است باعث تداخل دارویی جدی (احتمالاً کشنده) شود. در طول درمان با این دارو از مصرف مهارکننده های MAO (ایزوکاربوکسازید، لینزولید، متاکسالون، متیلن بلو، موکلوبماید، فنلزین، پروکاربازین، رازاگیلین، سافینامید، سلژیلین، ترانیل سیپرومین) خودداری کنید. بیشتر مهارکننده های MAO نیز نباید به مدت دو هفته قبل و بعد از درمان با این دارو مصرف شوند. از پزشک خود بپرسید که چه زمانی مصرف این دارو را شروع یا متوقف کنید.

اگر از داروهای دیگری که سروتونین را افزایش می دهند نیز استفاده می کنید، خطر ابتلا به سندرم/سمیت سروتونین افزایش می یابد. به عنوان مثال می توان به داروهای خیابانی مانند MDMA/”اکستازی”، مخمر سنت جان، داروهای ضد افسردگی خاص (از جمله سایر SSRI ها مانند فلوکستین/پاروکستین، SNRI ها مانند دولوکستین/ونلافاکسین)، تریپتوفان و غیره اشاره کرد. خطر سندرم/سمیت سروتونین ممکن است با شروع یا افزایش دوز این داروها بیشتر باشد.

در صورت مصرف سایر محصولاتی که باعث خواب آلودگی می شوند مانند الکل، ماری جوانا (حشیش)، آنتی هیستامین ها (مانند ستیریزین، دیفن هیدرامین)، داروهای خواب یا اضطراب (مانند آلپرازولام، دیازپام، زولپیدم)، شل کننده های عضلانی و داروهای ضد درد یا سرفه (مانند کدئین، هیدروکودون) به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

برچسب روی تمام داروهای خود را بررسی کنید زیرا ممکن است حاوی موادی باشند که باعث خواب آلودگی می شوند. آسپرین در صورت استفاده با این دارو می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. با این حال، اگر پزشک به شما دستور داده است که آسپرین با دوز پایین برای پیشگیری از حمله قلبی یا سکته (معمولاً ۱۶۲-۸۱ میلی گرم در روز) مصرف کنید، باید مصرف آن را ادامه دهید مگر اینکه پزشک دستور دیگری به شما بدهد.

این دارو ممکن است با برخی از آزمایش‌های پزشکی/آزمایشگاهی (از جمله اسکن مغز برای بیماری پارکینسون) تداخل داشته باشد و احتمالاً باعث نتایج آزمایش نادرست شود. مطمئن شوید که پرسنل آزمایشگاه و همه پزشکان شما از مصرف این دارو مطلع هستند.

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *