بیماریهای اعصاب و روان

درباره من من مجتبی کریمی، پزشک و روانپزشک، دانش‌آموخته دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی تهران هستم. هدف من و همکارانم این است که در این وب‌سایت، خدمات تخصصی، امن و قابل اعتماد را در حوزه روانپزشکی آنلاین ارائه کنیم تا مراجعان در سریع‌ترین زمان بیشترین کمک را دریافت کنند. نگرش و فلسفه کاری من […]

سلسله مراتب نیازهای مزلو معروف به هرم مزلو یک نظریه انگیزشی در روانشناسی است که برای اولین بار در سال 1943 در ایالات متحده ظاهر شد و در تحلیل های روانشناختی محبوب باقی مانده است. هرم مزلو توسط یک روانشناس به نام آبراهام مزلو ساخته شده است که از ابتدای کار خود به دنبال معنای

نقش رژیمهای غذایی در ایجاد پرخوری عصبی در عصری که رسانه های اجتماعی و فشارهای اجتماعی برای دستیابی به «بدن ایده آل» غالب شده اند، رژیم های کاهش وزن محبوبیت فراوانی یافته اند. با این حال، رژیم های سختگیرانه—به ویژه محدودیت شدید کالری یا حذف گروه های غذایی—با ایجاد اختلالات خوردن مانند پرخوری عصبی (بولیمیا

برخی از مطالعات گزارش داده اند که بین 0.7٪ تا 2.4٪ از جمعیت عمومی  اختلال بدشکل انگاری بدن یا BDD را تجربه می کنند. تصور ما از خود، به احساس ما نسبت به ظاهرمان بستگی دارد. با توجه به ماهیت تکامل انسان و فرآیندهای اجتماعی، این امر در مقطعی بر همه افراد تأثیر می گذارد.

اختلال بد شکل انگاری بدن (BDD) با وسواس مداوم نسبت به نقص جزیی و یا نقصی که اصلا وجود ندارد در ظاهر فیزیکی مشخص می شود. نگرانی های ظاهری عادی به یک وسواس تبدیل می شود و شروع به تداخل در زندگی فرد می کند. اختلال بد شکل انگاری بدن اکنون در گروه DSM-5 وسواس اجباری

کرونا دنیای عادی ما را به دنیای دیجیتال منتقل کرد. تغییر به تماس تصویری از بسیاری جهات سودمند بوده است و به افراد اجازه می‌دهد از خانه کار کنند و با دوستان و همکاران خود در ارتباط باشند. با این حال، جهش در تماس های تصویری عواقب و پیامدهای منفی داشته است. تمام این مدتی

محققان دریافته‌اند که اکثر افرادی که به جراحی پلاستیک معتاد هستند از اختلال بدشکل انگاری بدن (BDD) رنج می‌برند، یک بیماری نسبتاً نادر با رفتارهای وسواسی که جراحان پلاستیک باید از آن آگاه باشند. این میل دست نیافتنی می تواند منجر به اعتیاد به جراحی پلاستیک شود. در جامعه مبتنی بر ظاهر، امری عادی است