در حال بارگزاری...
وبلاگ

استفراغ عمدی به قصد پاکسازی بعد از پرخوری عصبی

۲۵ شهریور ۱۴۰۰ دکتر مجتبی کریمی اختلالات خوردن

رژیم غذایی متداول ترین روش کنترل وزن است که توسط افرادی که مشکلات پرخوری دارند اعمال می شود. استفراغ عمدی ، مصرف ملین ها و مدرها از دیگر روشهای جبرانی در مبتلایان پرخوری عصبی است. این مشکلات در پرخوری عصبی و بی اشتهایی عصبی شایع است . اما طبق تعریف در اختلال پرخوری بینج استفراغ عمدی وجود ندارد. این رفتارهای جبرانی اغلب “پاکسازی” نامیده می شوند.

 

استفراغ و بالا آوردن عمدی غذا

استفراغ عمدی و بالا آوردن غذا در افراد مبتلا به پرخوری عصبی و در نیمی از مبتلایان به بی اشتهایی عصبی شایع است. اکثر این افراد برای خلاص شدن از غذای خورده شده و کاهش مقدار کالری جذب شده استفراغ می کنند . این افراد با گذشت زمان ممکن است از استفراغ جهت کاهش تنش و اضطراب استفاده کنند. استفراغ عمدی لزوماً نشان دهنده اختلال خوردن نیست . مسئله این است که استفراغ در سلامت جسمی یا کیفیت زندگی به چه میزان تداخل ایجاد می کند. استفراغ گهگاهی هرچند از نظر اجتماعی غیرمعمول باشد ، شواهدی از یک اختلال خوردن نمی باشد. اما استفراغ مکرر و عدم مقاومت در برابر آن ، نشان دهنده یک رفتار جبرانی مشکل زا در غذا خوردن است.

انواع روش های استفراغ عمدی

اکثر موارد مبتلا به پرخوری عصبی پس از خوردن مقدار زیادی غذا استفراغ می کنند . برخی از افراد تقریباً بعد از خوردن هر چیزی که بنظرشان چاق کننده باشد، استفراغ می کنند. بعضی فقط یک بار پس از غذا خوردن استفراغ می کنند تا اضطراب آنها نسبت به آنچه خورده اند برطرف شود.

برخی از آنها هم بارها و بارها استفراغ می کنند تا زمانی که نتوانند چیز دیگری را بالا بیاورند . این روند ممکن است یک ساعت یا بیشتر طول بکشد و قوای جسمی فرد را تخلیه کند. یرخی ابتدا چیزی می نوشند ، سپس استفراغ می کنند ، دوباره می نوشند و استفراغ می کنند و این روند را تکرار می کنند تا مایع استفراغ شده از مواد غذایی پاک شود. فقط در این مرحله آنها احساس اطمینان می کنند که هر خوراکی که مصرف کرده اند را بالا آورده اند . این عمل از نظر جسمی بسیار خطرناک است زیرا می تواند منجر به اختلال الکترولیتهای ضروری بدن شود.

این باور که استفراغ وسیله موثری در خلاص شدن از غذا است ، اعتقادی اشتباه است. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده است که تنها حدود نیمی از کالری مصرفی در طی پرخوری با استفراغ از بدن بیرون می رود. ناکارآمدی نسبی استفراغ توضیح می دهد که چرا اکثر افراد مبتلا به پرخوری عصبی دارای وزن طبیعی هستند. یک پرخوری متوسط حاوی 1000 تا 2000 کالری است . یعنی حتی با یک پرخوری معمولی و استفراغ محتویات حدود 500 تا 1000کالری آن در بدن جذب می شود.

رابطه استفراغ عمدی و تداوم پرخوری

بعضی از افراد می گویند که آنها می دانند هنگام استفراغ تقریباً همه چیز را بالا می آورند. معمولاً به این دلیل که آنها در ابتدای هر پرخوری یک غذای نشان دار شده مثل یک گوجه فرنگی می خورند و مکرراً استفراغ می کنند تا این غذا (یعنی پوست گوجه فرنگی) دوباره ظاهر شود. آنها فکر میکنند که غذاها به صورت لایه لایه در معده روی هم جمع می شود. در حقیقت ، محتویات معده به اطراف ریخته می شود ، بنابراین ظهور مجدد غذای نشان دار شده به این معنی نیست که معده از همه محتویات خورده شده خالی شده است.

بسیاری از افراد دارای اختلال پرخوری عصبی از استفراغ عمدی بعنوان راه مناسبی برای خوردن و کنترل ورن استفاده میکنند. اما در عمل ، آنها هزینه زیادی می پردازند زیرا استفراغ باعث پرخوری می شود. این نتیجه دو مکانیسم است. اول ، از آنجا که مردم بر این باورند که با استفراغ از جذب بیشتر غذا جلوگیری خواهند کرد ، تلاش آنها برای مقاومت در برابر خوردن تضعیف می شود . در نتیجه تمایل بیشتری به پرخوری ایجاد می شود . آنها همچنین فکر میکنند که اگر معده آنها پر باشد ، استفراغ راحت تر است.

در نتیجه این فرایندها ، یک دور معیوب دیگر ایجاد می شود که استفراغ هم پاسخی به پرخوری است و هم رفتاری که باعث تشویق آن می شود . در حقیقت ، استفراغ می تواند به یکی از فرآیندهای اصلی ایجاد کننده پرخوری تبدیل شود. بسیاری از افرادی که استفراغ می کنند اگر بدانند فرصتی برای استفراغ ندارند،میتوانند در برابر پرخوری مقاومت کنند.

 

خطرات جسمی استفراغ

عوارض ظاهری

معمولاً استفراغ عمدی با داخل کردن انگشتان یا یک شی به پشت گلو برای القای رفلکس گگ حاصل می شود. با این حال ، بعد از مدتی ، برخی از افراد می توانند با خم شدن و فشار دادن روی شکم خود ، استفراغ کنند. برخی دیگر علیرغم تلاش زیاد نمی توانند استفراغ کنند. گاهی استفاده مکرر ار انگشتان جهت استفراغ کردن موجب ایچاد زخم روی آن می شود که نشانه راسل نام دارد.

عوارض قلبی عروقی

استفراغ مکرر عمدی باعث کم آبی بدن می شود . کم آبی می تواند بر فشار خون تأثیر بگذارد و ضربان قلب را تغییر دهد. استفراغ عمدی موجب ایجاد فشار خون پایین و کاهش ضربان نبض (برادی کاردی) یا ضربان قلب نامنظم (آریتمی) می شود. علاوه بر این ، استفراغ عمدی موجب عدم تعادل الکترولیت می شود. از دست دادن اسید معده هنگام استفراغ منجر به غیرطبیعی شدن سطح پتاسیم در خون (هیپوکالمی) می شود.

عوارض دهانی و دندانی

اسید معده همچنین می تواند موجب فرسایش مینای دندان ، سوزش سر دل مکرر و درد شکم یا حالت تهوع و ایجاد حفره های دندانی شود. برخی از بیماران به دلیل تورم غدد بزاقی (غدد پاروتید) دچار تورم در اطراف گونه و خط فک خود می شوند.

عوارض گوارشی و تنفسی

استفراغ مکرر ممکن است باعث پارگی در مخاط مری نزدیک به معده (پارگی مالوری-ویس) شود که ممکن است در استفراغ خون تولید کند (هماتمزی). استفاده از ابزارها یا انگشتان برای ایجاد لثه می تواند منجر به پارگی در پشت گلو ، گلودرد و عفونت های مکرر شود . افراد در صورت استنشاق تصادفی مواد استفراغ شده ، می توانند عفونت های تنفسی فوقانی مکرر را نیز تجربه کنند. بیمارانی که پس از مصرف داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی استفراغ می کنند، ممکن است به دوزهای درمانی نرسند. استفاده مکرر از استفراغ عمدی می تواند عضله موجود در قاعده مری را ضعیف کرده و به عنوان یک عارضه در ایجاد بیماری ریفلاکس معده به مری نقش داشته باشد.

منابع:

  1. Overcoming Binge Eating SECOND EDITION. The Proven Program to Learn Why You Binge and How You Can Stop.
  2. How Self-Induced Vomiting Impacts Your Body