داروهای روان پزشکی

قرص زیر زبانی بوپرنورفین ( که بعنوان ب 2 نیز شناخته می شود)  و نالوکسان برای درمان وابستگی یا اعتیاد به مواد افیونی (مخدر) استفاده می شود. هنگامی که یک داروی مخدر برای مدت طولانی استفاده می شود، ممکن است باعث ایجاد عادت شود و باعث وابستگی روحی یا جسمی شود. اگر دارو به طور […]

تگرتول کاربامازپین یا تگرتول در افراد مبتلا به صرع برای درمان و پیشگیری از تشنج استفاده می شود. همچنین برای درمان نورالژی تری ژیمینال( عصب سه قلو) ، که یک درد مداوم است و بر اعصاب خاصی در صورت تأثیر می گذارد، استفاده می شود. کاربامازپین همچنین ممکن است برای درمان مشکلات دیگری  مانند اختلال

آلونتا (ونلافاکسین) در بزرگسالان برای درمان اختلال افسردگی اساسی استفاده می شود. کپسول‌های طولانی‌اثر ونلافاکسین همچنین برای درمان اختلال اضطراب فراگیر (GAD؛ نگرانی بیش از حد که کنترل آن دشوار است)، اختلال اضطراب اجتماعی (ترس شدید از تعامل با دیگران یا اجرای برنامه در مقابل دیگران که در حالت عادی اختلال ایجاد می‌کند) استفاده می‌شود.

بسیاری از اوقات در جلسات درمانی با مراجعانی روبه‌رو می‌شوم که با چهره‌ای مضطرب و در حالی که بسته‌ای کوچک از قرص پوکساکیم را در دست دارند، می‌گویند: «دکتر، این قرص تنها چیزی است که در اوج دل‌شوره و دل‌پیچه‌های عصبی آرامم می‌کند؛ آیا مصرف دائمی آن خطر دارد؟ آیا می‌توانم تا همیشه با این

داروی دپاکین (Depakine) که ماده موثره اصلی آن سدیم والپروات یا دیوالپروکس سدیم است و در ایران با نام های تجاری معروفی از جمله رهاکین (Rehakin) شناخته می شود، یکی از ستون های اصلی روانپزشکی در تثبیت نوسانات خلقی و آرام سازی سیستم عصبی است. این دارو در ابتدا به عنوان یک داروی ضد تشنج

ترازودون و نقش حیاتی آن در تنظیم خواب و درمان اختلالات خوردن اختلالات خوردن، از پرخوری عصبی (Binge Eating) گرفته تا بی اشتهایی عصبی (Anorexia) و پرخوری افراطی، بیش از آنکه با «غذا» مرتبط باشند، با «تنظیم هیجان» و «سیستم های پاداش مغز» در ارتباط هستند. یکی از بزرگترین چالش های مراجعین ما در کلینیک

هالوپریدول؛ مدیریت بحران های روانی در مسیر درمان اختلالات خوردن هالوپریدول (Haloperidol) یکی از قدرتمندترین داروهای کلاسیک یا نسل اول ضد روان پریشی است که برای دهه ها در روان پزشکی مورد استفاده قرار گرفته است. اگرچه این دارو به طور مستقیم برای “درمان” اختلالات خوردن (Eating Disorders) طراحی نشده است، اما در کلینیک دکتر

ریسپریدون و چالش های متابولیک در درمان اختلالات خوردن ریسپریدون (Risperidone) به عنوان یکی از داروهای ضد روانپریشی نسل دوم، از زمان معرفی خود در دهه ۱۹۹۰ توسط پل جانسن، تحولی در درمان اختلالات جدی روانپزشکی ایجاد کرده است. اگرچه این دارو به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده های دوپامین D2 و سروتونین 5-HT2A شناخته می