پرخوری عصبی

با وجود اطلاعات بسیار در مورد اختلالات تغذیه ، بسیاری از مردم هنوز به اشتباه معتقدند که این بیماری یک سبک زندگی است. حقیقت این است که عدم تشخیص و به تعویق انداختن درمان می تواند منجر به بدترین سناریو یعنی “مرگ” شود. در اینجا چند دلیل وجود دارد که چرا نباید علائم خود را

واقعیت این است که اختلالات خوردن بر همه از هر نژاد، سن و جنسیت صرف نظر از گرایش جنسی تأثیر می گذارد. تخمین زده می شود که 10 میلیون مرد از یک اختلال خوردن بالینی قابل تشخیص رنج می برند. به دلیل کلیشه‌های مداوم در مورد اختلالات خوردن، بسیاری از مردان در سکوت رنج می‌برند

روایت درمانی در درمان اختلالات خوردن اختلالات خوردن، بیماری‌های روانی پیچیده‌ای هستند که معمولاً برای درمان به یک تیم از متخصصان نیاز دارند. بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی، اختلال پرخوری، اختلال مصرف غذای محدودکننده اجتنابی (ARFID) و سایر اختلالات تغذیه یا خوردن مشخص شده (OSFED) همگی اختلالات خوردن هستند که در DSM-5 شناسایی شده اند.

تا سن 20 سالگی، 15 درصد از زنان دارای یک اختلال خوردن هستند، از جمله بی اشتهایی عصبی (0.08 درصد)، پرخوری عصبی (2.6 درصد)، و اختلال پرخوری (3.0 درصد) (Stice, Marti, & Rohde, 2013). شیوع اختلالات خوردن در مردان به میزان قابل توجهی کمتر است (حدود 50 درصد کمتر). در این میان آنچه آزار دهنده

ورزش و نگرانی درباره بدن ورزشکاران معمولاً نگران  ظاهر خود هستند و همه آنها می خواهند عملکرد خوبی داشته باشند. در بیشتر مواقع، این عوامل به آنها انگیزه می دهد تا برای آماده سازی بدن و تکمیل مهارت های خود سخت کار کنند. اما گاهی اوقات برای رسیدن به این اهداف، آنها به روش های