ویاس چیست؟
ویاس Lisdexamfetamine dimesylate برای درمان اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) در بزرگسالان و کودکان ۶ سال و بالاتر استفاده می شود. ویاس همچنین برای درمان اختلال پرخوری متوسط تا شدید (BED) استفاده می شود. این دارو به گروهی از داروها به نام محرک های سیستم عصبی مرکزی (CNS) تعلق دارد. , ویاس به اشکال کپسول ویاس ۳۰ میلیگرم، کپسول ویاس ۵۰ میلیگرم و کپسول ویاس ۷۰ میلیگرم در داروخانه های منتخب کشور موجود است.
لیزدگزامفتامین یا ویاس فقط با تجویز روانپزشک در دسترس است.
برای ارزیابی و در صورت نیاز دریافت نسخه الکترونیک داروی ویاس
ویزیت روانپزشکی و تجویز دارو از اینجا رزرو نمایید.
قبل از استفاده از ویاس به چه نکاتی باید توجه کرد:
در تصمیم گیری برای استفاده از یک دارو، خطرات مصرف دارو باید در مقابل فواید آن سنجیده شود. این تصمیمی است که شما و پزشکتان خواهید گرفت. برای این دارو موارد زیر باید در نظر گرفته شود:
آلرژی
اگر تا به حال هر گونه واکنش غیرعادی یا آلرژیک به این دارو یا هر داروی دیگری داشته اید، به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین اگر انواع دیگری از آلرژی دارید، مانند غذاها، رنگ ها، مواد نگهدارنده یا حیوانات، به متخصص خود اطلاع دهید.
مصرف ویاس در کودکان
مطالعات مناسبی که تا به امروز انجام شده است، مشکلات خاص کودکان را نشان نداده است که سودمندی لیسدگزامفتامین دایمسیلات ( ویاس ) را برای درمان ADHD در کودکان ۶ سال و بالاتر محدود کند. با این حال، ایمنی و اثربخشی در کودکان کمتر از ۶ سال ثابت نشده است. مطالعات مناسبی در مورد ارتباط سن با اثرات لیسدگزامفتامین دایمسیلات برای درمان اختلال پرخوری در جمعیت کودکان انجام نشده است. امنیت و اثربخشی برقرار نشده است.
مصرف ویاس در سالمندان
مطالعات مناسبی که تا به امروز انجام شده است، مشکلات خاص مربوط به سالمندان را نشان نداده است که سودمندی لیسدگزامفتامین دایمسیلات را در سالمندان محدود کند. با این حال، بیماران مسن بیشتر احتمال دارد که مشکلات قلبی مرتبط با سن داشته باشند، که ممکن است نیاز به احتیاط و تنظیم دوز برای بیمارانی که لیسدگزامفتامین دایمسیلات دریافت می کنند، باشد.
مصرف ویاس در دوران شیردهی
هیچ مطالعه کافی در زنان برای تعیین خطر شیرخوار هنگام استفاده از این دارو در دوران شیردهی وجود ندارد. قبل از مصرف این دارو در دوران شیردهی، فواید بالقوه را در مقابل خطرات احتمالی بسنجید.
دوز ویاس
دوز ویاس برای بیماران مختلف متفاوت خواهد بود. دستورات پزشک یا دستورالعمل های روی راهنمای دارو را مطالعه کنید. اطلاعات زیر فقط شامل دوزهای متوسط این دارو است. اگر دوز شما متفاوت است، آن را تغییر ندهید، مگر اینکه پزشک به شما بگوید که این کار را انجام دهید. مقدار دارویی که مصرف می کنید به قدرت دارو بستگی دارد. همچنین، تعداد دوزهایی که هر روز مصرف میکنید، زمان مجاز بین دوزها، و مدت زمانی که دارو مصرف میکنید به مشکل پزشکی که برای آن از دارو استفاده میکنید بستگی دارد.
برای اشکال خوراکی (کپسول و قرص های جویدنی): برای اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD): بزرگسالان و کودکان ۶ سال و بزرگتر – ابتدا ویاس ۳۰ میلی گرم (میلی گرم) یک بار در روز در صبح. در صورت نیاز، پزشک ممکن است به آرامی دوز را افزایش دهد تا زمانی که علائم بهبود یابند یا حداکثر دوز ویاس ۷۰ میلی گرم در روز به دست آید. کودکان کمتر از ۶ سال – مصرف و دوز باید توسط پزشک تعیین شود.
برای اختلال پرخوری متوسط تا شدید (BED): بزرگسالان – ابتدا ویاس ۳۰ میلی گرم (میلی گرم) یک بار در روز در صبح. در صورت نیاز، پزشک ممکن است به آرامی دوز را افزایش دهد تا زمانی که علائم بهبود یابند یا حداکثر دوز ویاس ۷۰ میلی گرم در روز به دست آید.
نحوه استفاده از لیزدگزامفتامین یا ویاس
- قبل از شروع مصرف لیزدگزامفتامین راهنمای دارویی را بخوانید. اگر سوالی دارید، از پزشک یا داروساز خود بپرسید.
- این دارو را با یا بدون غذا طبق دستور پزشک، معمولاً یک بار در روز در صبح مصرف کنید. این دارو را بعد از ظهر یا عصر مصرف نکنید زیرا ممکن است باعث ایجاد مشکل در خواب شود. دوز بر اساس وضعیت پزشکی شما و پاسخ به درمان توسط پزشک مشخص می شود. دستورالعمل های پزشک خود را به دقت دنبال کنید.
- اگر قرص جویدنی مصرف می کنید، قرص را کاملا بجوید و سپس قورت دهید.
- اگر از فرم کپسول این دارو استفاده می کنید، کپسول را به طور کامل ببلعید. اما اگر در قورت دادن کپسول مشکل دارید، می توانید کپسول را باز کرده و تمام محتویات آن (پودر) را در یک لیوان آب یا آب پرتقال بریزید یا در ماست مخلوط کنید. از یک قاشق برای جدا کردن پودرهایی که به هم چسبیده اند استفاده کنید. خوب هم بزنید تا محتویات کاملا حل شوند. بلافاصله مخلوط را بنوشید یا بخورید. مخلوط را بلافاصله مصرف کنید و آن را برای مصرف بعدی نگه ندارید.
- از این دارو به طور منظم استفاده کنید تا بیشترین سود را از آن ببرید. برای کمک به یادآوری، آن را هر روز در ساعت معینی مصرف کنید.
- در طول درمان، پزشک ممکن است گهگاه برای مدت کوتاهی وقفه دارو را توصیه کند تا ببیند آیا تغییراتی در رفتار شما وجود دارد یا خیر و آیا دارو همچنان مورد نیاز است یا خیر.
نگهداری داروی ویاس
دارو را در ظرف دربسته در دمای اتاق، دور از حرارت، رطوبت و نور مستقیم نگهداری کنید. از یخ زدگی نگهداری شود. دور از دسترس اطفال نگه دارید. داروهای تاریخ گذشته یا داروهایی که دیگر مورد نیاز نیستند را نگه ندارید. از متخصص خود بپرسید که چگونه باید داروهایی را که استفاده نمی کنید دور بریزید.
هیچ دارویی باقیمانده، استفاده نشده یا تاریخ مصرف گذشته را در سطل زباله دور نیندازید زیرا ممکن است به سایر افراد یا حیوانات آسیب برساند. متاسفانه در کشور ما هنوز برنامه همگانی و منسجمی برای جمع آوری داروهای تاریخ مصرف گذشته یا استفاده نشده تدوین نشده است.
مصرف ویاس برای لاغری
از دست دادن اشتها یکی از شایع ترین عوارض جانبی ویاس و سایر محرک های سیستم عصبی مرکزی (CNS) است.
سایر داروهای تجویزی محرک CNS عبارتند از:
آدرال (آمفتامین/دکستروآمفتامین) ریتالین (متیل فنیدات) فوکالین (دکس متیل فنیدات) محرک ها همچنین دوپامین را در مسیرهای پاداش مغز فعال می کنند. مانند محرک ها و سایر داروهای اعتیاد آور، خوردن غذا نیز فعالیت دوپامین را افزایش می دهد. در واقع، محرکها زمانی داروهای کاهش وزن محبوب بودند که قرصهای نسخهای و بدون نسخه به راحتی در دسترس بودند. با این حال، تحقیقات در نهایت نشان داد که محرک ها می توانند اثرات جدی بر سلامتی داشته باشند.
نکته مهمتر اینکه تقریبا بیش از ۹۵ درصد موارد کاهش وزن با برگشت وزن در یک دوره ۵ ساله همراه بوده است. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) استفاده از قرص ویاس را برای کاهش وزن تایید نمی کند. هرگونه استفاده از قرص ویاس برای کاهش وزن، سوء استفاده از نسخه محسوب می شود.
ویاس برای پرخوری
اگرچه قرص ویاس برای کاهش وزن تایید نشده است، اما برای درمان اختلال پرخوری مورد تایید FDA است. اختلال پرخوری نباید با میل به کاهش وزن مقایسه شود.
اختلال پرخوری شامل دوره هایی از پرخوری اجباری است. دوره های پرخوری با علائم روانشناختی از جمله شرم، گناه و خجالت همراه است.
اختلال پرخوری به عنوان یک اختلال سلامت روان طبقه بندی می شود اما قبلاً هیچ داروی درمانی تایید شده ای نداشت. ویاس به طور خلاصه مورد مطالعه قرار گرفت و به سرعت برای درمان تایید شد.
تداخلات دارویی ویاس با سایر داروها
اگرچه برخی داروها به هیچ وجه نباید با هم استفاده شوند، در موارد دیگر ممکن است دو داروی مختلف با هم استفاده شوند، حتی اگر ممکن است تداخلی رخ دهد. در این موارد، پزشک شما ممکن است بخواهد دوز را تغییر دهد یا اقدامات احتیاطی دیگری لازم باشد.
هنگامی که از این دارو استفاده می کنید، بسیار مهم است که متخصص مراقبت های بهداشتی شما بداند که آیا شما از داروهای ذکر شده در زیر استفاده می کنید یا خیر. لیست داروهای زیر بر اساس اهمیت بالقوه آنها انتخاب شده اند و لزوماً همه را شامل نمی شوند.
استفاده از داروی ویاس با هر یک از داروهای زیر اکیدا توصیه نمی شود(ممنوع است).
پزشک شما ممکن است تصمیم بگیرد که شما را با این دارو درمان نکند یا برخی از داروهای دیگری را که مصرف می کنید تغییر دهد.
- فورازولیدون
- ایپرونیازید
- ایزوکاربوکسازید
- لینزولید
- متیلن بلو
- موکلوبماید
- نیالامید اوزانیمود
- فنلزین
- پروکاربازین
- راساگیلین
- سفین آمید
- سلژیلین
- سیبوترامین
- ترانیل سیپرومین
استفاده از این دارو با هر یک از داروهای زیر معمولاً توصیه نمی شود
اما ممکن است در برخی موارد مورد نیاز باشد. اگر هر دو دارو با هم تجویز شوند، پزشک ممکن است دوز یا تعداد دفعات مصرف یک یا هر دو دارو را تغییر دهد.
- ابیراترون استات
- استازولامید
- آلفنتانیل
- آلموتریپتان
- آلومینیوم
- آمیفامپریدین
- آمینپتین
- آمی تریپتیلین
- آمی تریپتیلین اکسید
- آموکساپین
- آنیلریدین
- بنژیدروکدون
- بنزتیازید
- برومفنیرامین
- و موارد دیگری از جمله بوپرنورفین، بوپروپیون، بوسپیرون، بوتورفانول، کربنات کلسیم، کاربامازپین، کلروتیازید، کلرفنیرامین، سایمتیدین، سیناکلست، سیتالوپرام، کلوبازام، کلومیپرامین، کوبیسیستات، کوکائین، کدئین، سیکلوبنزاپرین، دزیپرامین، دسوونلافاکسین، دکسلانسوپرازول، دکسترومتورفان، دیازوکسید، دی بنزپین، دیفنوکسین، دی هیدروکدئین، آمینو استات دی هیدروکسی آلومینیوم، دیفنوکسیلات، دولاسترون، دونپزیل، داکسپین، دولوکستین، التریپتان، اسیتالوپرام، اسومپرازول، اتیل مورفین، فن فلورامین، فنتانیل، فلوکستین، فلووکسامین، فرواتریپتان، گرانیسترون، هیدروکلروتیازید، هیدروکدون، هیدروفلومتیازید، هیدرومورفون، هیدروکسی تریپتوفان، ایمی پرامین، Iobenguane I 131، کتوبمیدون، لانزوپرازول، لاسمیدیتان، لوومیلناسیپران، لوورفانول، لیتیوم، لوفپرامین، لورکاسرین، ماگالدرات، کربنات منیزیم، ملیتراسن، مپریدین، متاکسالون، متادون، میلناسیپران، میرابگرون، میرتازاپین، مورفین، لیپوزوم سولفات مورفین، نالبوفین، ناراتریپتان، نفازودون، نیکومورفین، نورتریپتیلین، امپرازول، اندانسترون، اوپیپرامول، تریاک، آلکالوئیدهای تریاک، اکسی کدون، اکسی مورفون، پالونوسترون، پنتوپرازول، پاپاورتوم، پارگوریک، پاروکستین، پنتازوسین، پیریترامید، پلی تیازید، پروتریپتیلین، کینیدین، کینین، رابپرازول، رمی فنتانیل، ریتوناویر، ریزاتریپتان، رولاپیتانت، سرترالین، سدیم بیکربنات، مخمر سنت جان، سوفنتانیل، سوماتریپتان، تاپنتادول، تربینافین، تیانپتین، تیلیدین، ترامادول، ترازودون، تری کلرمتیازید، تریمیپرامین، تریپتوفان، ونلافاکسین، ویلازودون، ورتوکستین، زیپاماید، زیپراسیدون و زولمیتریپتان
سایر تداخلات ویاس
برخی از داروها را نباید در زمان خوردن غذا یا خوردن انواع خاصی از غذا یا در حوالی آن استفاده کرد زیرا ممکن است تداخل ایجاد شود. استفاده از الکل یا تنباکو با برخی داروها نیز ممکن است باعث بروز تداخلات شود. در مورد استفاده از دارو با غذا، الکل یا تنباکو با متخصص خود صحبت کنید.
سایر مشکلات پزشکی که مصرق قرص ویاس در آنها باید با احتیاط باشد
وجود سایر مشکلات پزشکی ممکن است بر استفاده از این دارو تأثیر بگذارد. در صورت داشتن هر گونه مشکل پزشکی دیگر، به خصوص:
- سوء مصرف الکل، سابقه
- سوء مصرف و وابستگی به مواد مخدر
- آلرژی به محصولات حاوی آمفتامین (به عنوان مثال، Adderall®، Desoxyn®، Dexedrine®، Dextrostat®)
- بیماری عروق کرونر
- حمله قلبی اخیر
- بیماری قلبی (به عنوان مثال، کاردیومیوپاتی) شدید
- نارسایی قلبی
- مشکلات ریتم قلب (به عنوان مثال، آریتمی بطنی) شدید
- سکته مغزی، سابقه سکته مغزی – در بیماران مبتلا به این شرایط نباید استفاده شود، مگر اینکه پزشک به شما بگوید.
- اختلال دوقطبی (بیماری شیدایی- افسردگی)، یا سابقه خانوادگی
- مشکلات عروق خونی (به عنوان مثال، بیماری رینود)
- افسردگی یا سابقه خانوادگی
- مشکلات ریتم قلب (مانند ضربان قلب سریع)
- فشار خون بالا (فشار خون بالا)
- و موارد دیگری مانند سابقه شیدایی، تیک های حرکتی (حرکات مکرر عضلات)، سابقه سایکوز (جنون)، سابقه تشنج، سندرم تورت یا سابقه خانوادگی این سندروم (با احتیاط مصرف شود. ممکن است این بیماری را بدتر کند.)، بیماری کلیوی، شدید (با احتیاط استفاده شود. این اثرات ممکن است به دلیل حذف کندتر دارو از بدن افزایش یابد.)
عوارض جانبی داروی ویاس
یک دارو در کنار اثرات مورد نیاز خود ممکن است عوارض ناخواسته ای نیز ایجاد کند. اگرچه همه این عوارض جانبی ممکن است رخ ندهند، اما در صورت بروز ممکن است به مراقبت های پزشکی نیاز داشته باشند.
در صورت بروز هر یک از عوارض جانبی زیر فوراً با پزشک خود مشورت کنید:
عوارضی که کمتر رایج است:
- تیک صوتی کنترل نشده یا تیک (حرکات مکرر بدن کنترل نشده)
- تاول، لایه برداری یا شل شدن پوست
- ناراحتی یا درد قفسه سینه
- لرز
- گیجی
- سرفه
- اسهال
- مشکل در تنفس
- مشکل در بلع
- سرگیجه
- غش
- ضربان قلب یا نبض سریع، نامنظم، یا تند تند
- احساس غمگینی یا خالی بودن
- تب
- و موارد دیگری مانند کهیر یا جوش، خارش یا بثورات پوستی، تحریک پذیری، درد مفاصل یا ماهیچه، کمبود اشتها، تورم بزرگ و شبیه کندو روی صورت، پلک ها، لب ها، زبان، گلو، دست ها، پاها، یا اندام های جنسی، از دست دادن علاقه یا لذت، رفلکس های بیش از حد واکنشی، هماهنگی ضعیف اندام، پف یا تورم پلک ها یا اطراف چشم ها، صورت، لب ها یا زبان، ضایعات پوستی قرمز، اغلب با یک مرکز بنفش، چشم های قرمز و تحریک شده، قرمزی پوست، لرزیدن، گلو درد، زخم ها، زخم ها یا لکه های سفید در دهان یا روی لب ها، تعریق، تورم پاها یا ساق پا، صحبت کردن یا رفتار کردن با هیجان که نمی توانید کنترل کنید، سفتی در قفسه سینه، لرزیدن یا لرزش، مشکل در تمرکز، مشکل خواب، انقباض، چرخش، یا حرکات تکراری کنترل نشده زبان، لب ها، صورت، بازوها یا پاها خستگی یا ضعف غیر معمول
در صورت بروز هر یک از علائم مصرف بیش از حد زیر فوراً کمک اضطراری دریافت کنید:
علائم مصرف بیش از حد
- درد شکم یا معده
- تاری دید
- <تغییر در آگاهی
- گیجی
- ادرار تیره رنگ
- سرگیجه
- غش یا سبکی سر هنگام بلند شدن ناگهانی از حالت درازکش یا نشسته
- تنفس سریع
- از دست دادن هوشیاری
- گرفتگی یا اسپاسم عضلانی
- درد یا سفتی عضلات
- عصبی بودن
- رفلکس های بیش فعال
- حالت های هراس
- و موارد دیگری مانند تلاش فیزیکی برای آسیب رساندن به خود، صدای غیر طبیعی در گوش، بی قراری، دیدن، شنیدن یا احساس چیزهایی که وجود ندارند، تشنج، لرزش در پاها، بازوها، دست ها یا پاها، تعریق، اقدامات خشونت آمیز
برخی از عوارض جانبی ویاس ممکن است رخ دهد که معمولاً نیازی به مراقبت پزشکی ندارند. این عوارض جانبی ممکن است در طول درمان از بین بروند زیرا بدن شما با دارو سازگار می شود.
همچنین، روانپزشک شما ممکن است بتواند راه های پیشگیری یا کاهش برخی از این عوارض جانبی را به شما بگوید. اگر هر یک از عوارض جانبی زیر ادامه دارد یا آزاردهنده است یا اگر در مورد آنها سؤالی دارید، با متخصص روانپزشک خود مشورت کنید.
عوارضی که بیشتر رایج است: کاهش اشتها، سردرد، حالت تهوع، درد بالای شکم یا معده، استفراغ، کاهش وزن
عوارضی که کمتر رایج است: خلق گریان، مسخ شخصیت، دهان خشک، دیسفوری یا ملال رضایت، پارانویا، سریع واکنش نشان دادن یا از نظر احساسی بیش از حد واکنش نشان دادن، خلق و خوی به سرعت در حال تغییر، خواب آلودگی غیر معمول
ویاس یا ریتالین، کدام یک بهتر است ؟
متاسفانه مطالعات بسیار کمی در مورد مقایسه ریتالین با ,ویاس در کودکان یا بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش فعالی- نقص توجه ADHD انجام شده است.
تعداد بیشتری از کودکان پس از درمان با لیزدکسامفتامین LDX نسبت به کودکانی که با فرم طولانی رهش متیل فنیدات ( ریتالین) درمان شده بودند در یک کارآزمایی بهبود بیشتری در علائم اختلال بیش فعالی- نقص توجه ADHD گزارش کردند.
۵۳درصد از کودکانی که برای متیل فنیدیت تخصیص داده شده بودند، بالاترین دوز موجود (۵۴ میلی گرم در روز) را در مقایسه با تنها ۳۳ درصد از کودکان LDX دریافت کردند (بالاترین دوز موجود LDX 70 میلی گرم در روز بود). تعداد بیشتری از کودکان متیل فنیدیت را به دلیل بی اثر بودن قطع کردند. با این حال، تعداد بیشتری از کودکان مبتلا به LDX عوارض جانبی غیرقابل تحملی را گزارش کردند که مجبور به قطع آن شدند.
بروز کم اشتهایی، کاهش وزن، بی خوابی و حالت تهوع در کودکان تحت درمان با LDX در مقایسه با متیل فنیدیت بیشتر بود. متیل فنیدات بیشتر از LDX باعث سردرد و نازوفارنژیت (التهاب غشاهای مخاطی بینی و راه های هوایی فوقانی) بود.
در مطالعه دیگری که بر روی کودکانی که متیل فنیدیت را به دلیل بی اثر بودن قطع کرده بودند، بررسی شد، پاسخ به LDX به طور قابل توجهی بیشتر از اتوموکستین بود( داروی دیگری که برایاختلال بیش فعالی- نقص توجه ADHD نیز استفاده می شود).
تفاوت ویاس و ریتالین چیست؟
ریتالین نام تجاری متیل فنیدیت و ویاس نام تجاری لیسدگزامفتامین است. هر دو دارو محرک CNS هستند و اعتقاد بر این است که هر دو مکانیسم اثر مشابهی دارند. با این حال، برخی کارآزماییها نشان میدهند که لیسدگزامفتامین ممکن است در تسکین علائم ADHD مؤثرتر از ریتالین باشد.
عوارض جانبی مانند کاهش اشتها، کاهش وزن، بی خوابی و حالت تهوع در مصرف لیسدگزامفتامین بیشتر از ریتالین است. هر دو دارو بر سرعت رشد کودکان و نوجوانان تأثیر می گذارند( لیسدگزامفتامین احتمالا بیشتر از ریتالین). احتمال قطع مصرف ریتالین به دلیل بی اثر بودن و احتمال قطع مصرف ویاس به دلیل عوارض بیشتر است.
از آنجایی که ویاس یک داروی طرفدار است، پتانسیل کمتری نسبت به ریتالین برای سوءمصرف دارد، اگرچه مقایسههای سر به سر برای بررسی سوء مصرف و پتانسیل وابستگی انجام نشده است. ریتالین بسیار ارزانتر از ویاس است.
لیزدگزامفتامین یا ویاس فقط با تجویز روانپزشک در دسترس است.
برای ارزیابی و در صورت نیاز دریافت نسخه الکترونیک داروی ویاس
ویزیت روانپزشکی و تجویز دارو از اینجا رزرو نمایید.
لطفا با پزشک معالج مشورت نمایید، عوارض فوق می تواند ناشی از ویاس باشد. در صورت صلاحدید پزشکتان ممکن است دوز دارو یا نوع آن را تغییر دهد.
سلام
من خیلی کم این کپسول را نصرف میکنم ولی روزهایی که مصرف میکنم متوجه خروج منی هنگام ادرار میشم بدون اینکه نعوظ یا تحریکی صورت گرفته باشد؟ بنظرتون علت چیست؟ بعدش اخیرا نتوجه شدم گلوکوم دارم جایی دیدم که باید محتاطانه مصرف کرد، این درسته؟
سلام
وقتتون بخیر. من حدود یک سالی هست که ویاس رو مصرف میکنم. منتها اخیرا دندون قروچهام بیشتر شده و احساس درد و اسپاسم در فک دارم. باید دارو رو قطع کنم؟
جهت اطلاع از لیست داروخانه های توزیع کننده ویاس با سامانه ۱۹۰ تماس بگیرید
کدام داروخانه ویاس دارد؟
سلام من قرص ویاس ۳۰ رو دکتر تجویز کرده واسم اختلال ADHDدارم و اینکه من عادت ماهیانه نشدم می خواستم بدونم الان از عوارض قرص هاس و باید چیز دیگه ای مصرف کنم تا پریود بشم ؟
ممنون میشم کمکم کنید 🙏
لطفا از بخش رزرو نوبت، ویزیت روانپزشکی رزرو نمایید پس از مصاحبه در صورت لزوم برایتان تجویز خواهد شد
سلام ویاس ۵۰ نیاز دارم لطفا کمک کنید
سلام ، برای رژیم غذایی به پزشک تغذیه (نه کارشناس) مراجعه کردم یکماه قرص ویاس تجویز کردن و دو روزه که تموم شده . الان که ۱۰ فروردین ماهه و همه دنبال خوشین من دو روزه حالم بده و سردرد شدید ، تهوع و ضعف دارم ، خوبه به پزشکم گفتم من بخاطر سنم که ۵۵ سال دارم مراجعه کردم و دنبالم یه تغذیه سالم هستم و عجله ای برای کاهش وزن ندارم چون مطمئنم روش تغذیه مناسب باشه آروم آروم وزن هم متعادل میشه . متاسفم که باوجود این صحبت باز این دارو رو دادن
لطفا برای رژیم غذایی از این دارو استفاده نکنید. کم خوابی و خشکی دهان و یبوست علائم این دارو برای من بود
سلام در صورت بروز عوارض باید قطع شود
سلام میتونید از شربت راسیپ هر شب یک قاشق مرباخوری استفاده کنید. راسیپ خواب آور است و مصرف ان در روز ممکن است موجب خواب آلودگی شود
سلام من با مصرف این دارو بشدت احساس غمگینی و دلگیری دارم و مضطرب هستم .دکتر این دارو را بخاطر پر خوری عصبی تجویز کرده آیا ترکش کنم؟
سلام ، میگم من امروز روز اولی بود که این قرص روبا دستور روانپزشک مصرف کردم و به شدت اشتهامو بست ، راستش من به خاطر مشکل در تمرکز و خیال پردازیه ذهنیه زیاد و ناسازگار این قرص رو دکتر برام نوشت ، کنکوری هم هستم و قطعاً میدونید که جدا از انسان بودن و سلامتِ کاملِ یک شخص ، وقتی کنکوری هم باشه باید خوب به تغذیه اش برسه و صبحانه و ناهار و شامش سرجاش باشه و خوب بخوره که اون کمبود انرژی بعد از مطالعه و تست زنی سنگین درسی رو جبران کنه ولی من نه ناهار تونستم بخورم نه شام و همچنان هم گشنم نیست الان با فشار خودم یکم میوه و نوشیدنی خوردم یعنی رسماً عقل و منطقم بهم هشدار دادن که با شکم خالی نخوابم ، رو اعصابمم تأثیر داشت مثلاً اینکه خیلی اعصابم خورد بود و تحملم کم شده بود چون سابقه ی تیک عصبی هم داشتم دیگه امروز حس کردم بعد از مدت ها شدتش به خاطر اعصاب خرابیم بیشتر شد ، حالا یه دنیا ممنون میشم راهنماییم کنید شرایطم حساسه دوماه دیگه هم کنکور دارم🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻 و راستی به نظرتون مشکلی نداره درکنارش قرص اشتها آور گیاهی با عوارض پایین مصرف کنم که این کمبود شدید اشتها رو جبران کنه؟ باهم تداخل ندارن؟
سلام من با مصرف ویاس حدود ساعت های،۵تا ۶ عصر دچار تاری دید میشوم
سلام لطفا با روانپزشکتان مشورت کنید ایشان صالج ترین فرد برای اظهار نظر و تصمیم گیری هستند
سلام وقت بخیر
برای ای دی اچ ای حدود ۲ ماه ریتالین مصرف کردم و راضی نبودم علائم اضطراب داشتم
دکتر ویاس تجویز کرده الان ۲ روزه مصرف میکنم و شدیدا بی اشتها شدم و دهانم خیلی خشک میشه که میدونم از عوارض هس.
میخواستم بدونم برای بی اشتهاییش نمیشه کاری کرد؟
من واقعا نمیخوام لاغرتر شم سال قبل افت وزن شدید داشتم ۱۷ کیلو کمبود وزن پیدا کردم و به سختی خودم رو به وزن الان رسوندم.
ممنون میشم اگر راهکاری هست بهم بگید
سلام لطفا وقت مشاوره نیم ساعت رزرو نمایید
توروخدا کمک کنید من این ویاس رو تقریبا ۹ ماهه مصرف میکنم برای کنکور اما الان که کنکور تموم شده هم نمیتونم بزارمش کنار یه روز نخورم حالم بده و افسرده و بی حال هستم و خوابم همش
توروخدا کمک کنید بگید چیکار کنم
ممنون.
برای اینکه مطمئن شویم افسرده هستیم یا خیر می توانید آزمون بررسی افسردگی در وبسایت را انجام و پاسخ را مشاهده نمایید
سلام و سپاس از نظر و پرسش خوبتان. در تجویز دارو برای یک اختلال همواره ما منافع و مضرات دارو را در نظر گرفته و مقایسه می کنیم. بنظر می رسد ویاس برای شما منافع و مضراتی دارد. اگرچه اختلال بیش فعالی ممکن است مشکلات متعددی در زندگی فردی شغلی اجتماعی و .. ایجاد کند اما چنانکه مصرف داروی محرک مشکلاتی تازه برای درمانجو ایجاد کند ناگزیریم از درمانهای غیر دارویی مانند درمان شناختی رفتاری استفاده کنیم یا از داروهای کم عارضه تر که می توانند بر مشکلات ایجاد شده توسط اختلال بیش فعالی موثر باشند.
ضمنا افسردگی هم داشتم و اس سیتالوپرام ۱۰ میخورم و ولبان ۷۵
یکسال و نیم هست مصرف میکنم همزمان با ویاس ۳۰ و ۵۰
از کجا باید بفهمم افسردگیم خوب شده و میتونم دارو بخورم یا نه؟
سلام
من ویاس ۳۰ و ۵۰ مصرف میکنم برای ADHD، زیر نظر پزشک.
کاهش وزن ۱۵ کیلو داشتم.
بعد از قطع دارو ۵ کیلو برگشته و اشتهام بشدت زیاده و پرخوری عصبی دارم. چون ترسیدم از چاقی مفرط، به دکتر با کمی اغراق گفتم بیماریم برگشته و دوباره درخواست دادم برام بنویسن… چون احساس اعتیاد بهش دارم، انگیزه برای کاری ندارم بدون ویاس، بیحالم و دائم خوابم میاد و افزایش وزن حتی با رژیم داشتم.
آیا بیماری ADHD هرگز خوب نمیشه و مصرف من دائمی هست؟ در خانواده من ارثیه این بیماری.
آیا این موارد من علائم اعتیاده یا همون ADHD ؟
چون از قطع دارو ترسیدم به پزشکم صادقانه نگفتم، اما ترس اعتیاد هم دارم.