بیماریهای اعصاب و روان

اجتناب از بدن دیشب جلسه آنلاینی با بیماری داشتم که سالها از اختلال بولیمیا نروزا رنج می برد. او درگیر اجتناب همیشگی از بدن بود. یکی از بیشترین ترسها و نگرانی‌های او حضور در میان مردم و بویژه کسانی بود که او را می شناختند . او از استخر رفتن واهمه داشت اگرچه می گفت […]

هفته پیش با بیماری مبتلا به بی اشتهایی عصبی جلسه روان درمانی داشتم که با ایجاد زخم های متعدد خودزنی در گذشته نقاشی دردناکی روی دستش کشیده بود. بدون آنکه از او بپرسم می گفت : هر بار که غذای زیادی می‌خوردم خود را اینگونه تنبیه می کردم. ارتباط بین اختلالات خوردن و خودآزاری اختلالات

دیدگاه های پاپ فرانسیس درباره اختلالات روانی پاپ فرانسیس، رهبر فقید کلیسای کاتولیک، در طول دوران خدمت خود توجه ویژه‌ای به مسائل مربوط به سلامت روان داشت. او بارها بر اهمیت حمایت از افراد مبتلا به اختلالات روانی تأکید کرد و خواستار تغییر نگرش جامعه نسبت به این بیماری‌ها شد. دیدگاه‌های او در این زمینه

پرسشنامه اختلالات خوردن (EDDS) اختلالات خوردن از جمله مشکلات روانشناختی پیچیده‌ای هستند که می‌توانند تأثیرات جدی بر سلامت جسمی و روانی افراد داشته باشند. برای تشخیص این اختلالات، ابزارهای مختلفی توسعه یافته‌اند که یکی از معتبرترین آن‌ها پرسشنامه اختلالات خوردن (Eating Disorder Diagnostic Scale – EDDS) است. این پرسشنامه یک ابزار خودگزارشی است که برای

 اختلال شخصیت وابسته (Dependent Personality Disorder) اختلال شخصیت وابسته (DPD) یکی از اختلالات شخصیتی دسته C است که با اضطراب و ترس شدید همراه است. افراد مبتلا به این اختلال نیاز شدیدی به مراقبت و حمایت دیگران دارند و اغلب در تصمیم‌گیری‌های روزمره دچار مشکل می‌شوند. این وابستگی بیش از حد می‌تواند منجر به مشکلاتی

هایپرکاپنه چیست؟ هایپرکاپنه (Hypercapnia) به وضعیتی اطلاق می‌شود که سطح دی‌اکسید کربن (CO₂) در خون بیش از حد طبیعی افزایش یابد. این وضعیت می‌تواند ناشی از مشکلات تنفسی، بیماری‌های ریوی، یا اختلالات عصبی باشد که مانع از دفع مناسب دی‌اکسید کربن از بدن می‌شوند. هایپرکاپنه زمانی رخ می‌دهد که میزان دی‌اکسید کربن در خون از

فلج معده یا گاستروپارزی در بی اشتهایی عصبی فلج معده یا گاستروپارزی یکی از شایعترین مشکلات ناشی از بی اشتهایی عصبی است. این وضعیت علت مهم ایجاد احساس پری و احساس سنگینی بعد از غذا خوردن است. بیمار ۱۵ ساله ای دارم که بیش از یک سال است با اختلال بی اشتهایی عصبی و رفتارهای

پرخوری شبانه بیماری به من مراجعه کرد که در ویزیت نخست عنوان کرد پرخوری شبانه دارد. وقتی خواستم جزییات بیشتری به من ارائه دهد عنوان کرد: آقای دکتر من معمولا از صبح تا عصر خیلی خوب رعایت می کنم ولی شب که میشه دیگه هر چیزی تو خونه باشه میخورم و همش تو فکر غذا